Deset godina Salona pejzažne arhitekture u Srbiji

Salon pejzažne arhitekture je ustanovilo Udruženja pejzažnih arhitekata Srbije 2005. godine, kao bijenalnu izložbu radova iz oblasti pejzažne arhitekture.

Za ideju osnivanja i za realizaciju prvog Salona pejzažne arhitekture najzaslužniji su članovi tadašnjeg Upravnog odbora i najaktivniji članovi Udruženja pejzažnih arhitekata.

Od samog početka, osnovni cilj Salona je afirmacija pejzažne arhitekture u Srbiji kao profesije.

Kao struka koja je „nešto između“, pejzažna arhitektura dugo nije imala dovoljno razumevanja u Srbiji, čak ni u stručnoj javnosti. Ona je između nauke i umetnosti, između arhitekture, ekologije i biotehnike, ona je istovremeno i planerska i dizajnerska, inženjerska i upravljačka delatnost. Međutim, ta izrazita interdisciplinarnost pejzažne arhitekture je neizbežna, jer ona zajedno sa drugim srodnim strukama deluje u uređivanju prostora. Zato je Salon otvoren za različite struke, kao i za radove iz inostranstva, jer je domaćoj javnosti, kao i novim i mladim stručnjacima, potrebno prikazati različite pristupe i trendove u Evropi i svetu.

S obzirom da je pejzažna arhitektura odraz kulture jedne sredine, kulturološka misija Salona je još jedan od ciljeva osnivača Salona. Pored toga, nagrade Salona imaju za cilj da stimulišu stručnjake da svoja ostvarenja prikazuju i afirmišu, kao i da mlađi stručnjaci unapređuju svoj rad. Krajnji cilj je da Salon utiče i na to da se politika uređivanja prostora u Srbiji menja i stalno unapređuje.

Održano je šest Salona u Beogradu (2005, 2007, 2009, 2011, 2013, 2015), kao i njihove retrospektive (Banja Luka, Herceg-Novi, Šabac, Negotin, Kikinda, Surdulica, Subotica, Novi Sad). Za izlaganje na dosadašnjim Salonima konkurisalo je ukupno 506 radova, a izloženo je 340 radova. Dodeljene su ukupno 54 plakete.

Još od prvog Salona, osim iz Srbije, na izložbama su izlagani i radovi iz još 16 zemalja: Slovenije, Španije, Grčke, Hrvatske, Italije, Holandije, Irske, Austrije, Crne Gore, Mađarske, Bugarske, Bosne i Hercegovine, Belgije, Južnoafričke republike, Maroka i Nigerije. Ukupno su izložena 104 inostrana rada, što je Salonu pejzažne arhitekture dalo međunarodni karakter. Salon je time postao jedan od najznačajnijih strukovnih događaja u jugoistočnom delu Evrope.

Ako uzmemo u obzir skromne ambicije na početku, početnu skeptičnost, izrazito teške godine i uslove za rad (ne samo u Srbiji), s jedne strane, a s druge strane pogledamo brojeve u preglednoj tabeli, možemo reći da je cilj Salona postignut. Salon je opstao 10 godina, ali sa nadom da će i dalje napredovati. Ostvarivanje sveukupne misije Salona pejzažne arhitekture u Srbiji zavisiće, pre svega, od onih koji treba da ga čuvaju, razvijaju i dalje unapređuju njegov kvalitet.

Prošlo je 10 godina, Salon više nije samo manifestacija, on postaje tradicija.

maj, 2015.

Savet VI Salona pejzažne arhitekture

Dragan Vujičić, dipl.inž. pejz.arh.

PREGLEDNA TABELA SALONA PEJZAŽNE ARHITEKTURE U SRBIJI – 10 godina (2005-2015)